Dydaktyka

Materiały edukacyjne z zakresu podstaw dydaktyki nauczania.
Procesy metody, środki, systemy, cele oraz zadania dydaktyki ogólnej.
Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, pomoce i materiały dla studentów.

 
    Spis opracowanych tematów    |    Dodaj stronę do ulubionych    |    Kontakt

 

  

  

 

 

Osiągnięcia szkolne

System oceniania i egzaminów wg projektu reformy systemu edukacji. Istota powodzeń i niepowodzeń szkolnych. Rodzaje niepowodzeń dydaktycznych. Drugoroczność jako jeden z przejawów niepowodzeń dydaktycznych. Przyczyny niepowodzeń dydaktycznych. Dydaktyczne środki zwalczania niepowodzeń dydaktycznych.

strona 2/4

Istota powodzeń i niepowodzeń szkolnych.
Powodzenia szkolne:
- to proces polegając na powstawaniu pełnej harmonii miedzy celami edukacji i wymaganiami szkoły, niepowodzeń a osiągnięciami szkolnymi, rzeczywistymi możliwościami uczniów.
Niepowodzenia szkolne:
- to wyraźne rozbieżności miedzy wymaganiami dydaktyczno-wychowawczymi szkoły niepowodzeń zachowaniami uczniów oraz uzyskiwanymi przez nich wynikami nauczania.

Rodzaje niepowodzeń dydaktycznych.
a) Wychowawcze – w zakresie kształtowania postaw, cech charakteru
b) Dydaktyczne - niepowodzenia szkolne w zakresie nauczania i uczenia

Niepowodzenia dydaktyczne mogą mieć charakter ukryty lub jawny:
a) Niepowodzenia ukryte – występują wówczas, gdy nauczyciel nie dostrzega braków w wiadomościach, umiejętnościach i nawykach uczniów mimo że braki z punktu widzenia wymagań programowych występują.
b) Niepowodzenia jawne – występują wówczas, gdy nauczyciel stwierdza określone braki w opanowywanym przez ucznia materiale, w rezultacie ocenia wyniki tej pracy jako niezadowalające.

Opóźnienie przejściowe:
- występuje wtedy, gdy ocena niedostateczna odnosi się do rezultatów uzyskanych przez ucznia np.: w ciągu pierwszego okresu nauki szkolnej lub w zakresie jednego (czy kilku) przedmiotu i po wczesnym wykryciu owych braków uda się je przezwyciężyć.

Odsiew:
- to całkowite przerwanie przez ucznia nauki szkolnej przez planowanym jej ukończeniem.

Drugoroczność jako jeden z przejawów niepowodzeń dydaktycznych.
Występuje wtedy, gdy ocena niedostateczna odnosi się do wyników całorocznej pracy ucznia i przez to musi on powtarzać daną klasę.
Drugoroczność jako zjawisko niepożądane ze względów społecznych, ekonomicznych:
- w naszym szkolnictwie liczba uczniów drugorocznych kształtuje się w granicach kilkuset tysięcy uczniów rocznie.
Społeczeństwo ponosi rok rocznie znaczne straty finansowe z powodu dodatkowych nakładów na sprzęt szkolny, prace naukowe itp. (na kształcenie uczniów drugorocznych) oraz z powodu późniejszego rozpoczynania pracy zawodowej. Braki w wykształceniu powodują, że ludzie ci są balastem dla społeczeństwa, opóźniają jego postęp techniczny, społeczny i kulturalny.
Drugoroczność jest zjawiskiem szkodliwym z pedagogicznego i psychologicznego punktu widzenia.
• Powtarzanie klasy powoduje obniżenie wysiłku niepowodzeń nauce, tłumi zainteresowanie nauką szkolna, wpływa niekorzystnie na stosunek ucznia do otoczenia, wywołuje różne zaburzenia i kompleksy, niepowodzeń często powoduje zahamowanie niepowodzeń prawidłowym rozwoju umysłowym ucznia. Badania dowodzą, że niewielki odsetek drugorocznych poprawia swoje wyniki w nauce.
• Ponadto uczniowie drugoroczni wywierają niekorzystny wpływ na pozostałych uczniów i utrudniają nauczycielowi normalną pracę dydaktyczno-wychowawczą z całą klasą. Repetenci tłumią niepowodzeń swoich kolegów zainteresowanie nauką i często poszerzają grupy młodzieży niedostosowanej społecznie.
 

<< strona poprzednia | strona następna >>

 











 
  

© 2007 by dydaktyka.info - serwis przedstawia więdzę z zakresu podstaw dydaktyki, dydaktyki ogólnej,
tj.: procesu dydaktycznego, dydaktyki nauczania, metod dydaktyki, zadań dydaktyki, pomoce, materiały, środki oraz systemy dydaktyczne.